O czasopiśmie

„Służbę Pracowniczą" – miesięcznik, którego pierwszy numer ukazał się w listopadzie 1973 r., utworzył ówczesny minister pracy – prof. dr Wincenty Kawalec, a jego pierwszym redaktorem naczelnym, pełniącym swą funkcję aż do przejścia na emeryturę jesienią 2002 r. był Stanisław Bednarz.

Był to czas wprowadzania reform dotyczących ubezpieczeń społecznych oraz nowych unormowań z dziedziny prawa pracy, systemu rozwoju orientacji i poradnictwa zawodowego, uregulowań zatrudniania osób o niepełnej sprawności do pracy, tworzenia polityki kadrowej i szkoleniowej. W zakładach pracy powstawały w związku z tym w miejsce komórek „kadrowych” całe piony służby pracowniczej, które skupiały komórki personalne, szkoleniowe, zatrudnienia, płac i spraw socjalnych oraz humanizacji pracy, realizujące funkcje badawczo-analityczne i doradcze.

Wszystko to razem tworzyło nową – nieznaną i niełatwą do ogarnięcia – jakość, w której na plan pierwszy wysuwała się umiejętność czytania, rozumienia, interpretowania i stosowania przepisów. Pomysłodawca i twórcy pisma słusznie wówczas uznali, że zakładom pracy potrzebna jest w tej dziedzinie fachowa pomoc. Zapewne nie przewidzieli, że tak już będzie zawsze, mimo że w zakładach wymieniło się pokolenie i podniosło wykształcenie.

„Służba Pracownicza” miała dostarczać maksimum informacji i stanowić pomoc ze strony resortu pracy w realizacji nakładanych przez prawo zadań, popularyzować wiedzę na temat obowiązujących przepisów oraz ich właściwej interpretacji. Taki miesięcznik – lokując się w niszy wydawniczej między tekstami „Dzienników Ustaw” i „Monitorów” a publicystyką dziennikarską – miał więc charakter pionierski i przecierał drogę innym pismom.

W ciągu przeszło 30 lat istnienia - miesięcznik ulegał różnym przeobrażeniom, poszerzał swój zakres tematyczny i zmieniał szatę graficzną (po raz ostatni na 30-lecie istnienia, w numerze 11/2003), ale pozostawał wierny pierwotnemu przesłaniu: pomocy w stosowaniu prawa, przez informowanie i interpretowanie przepisów, które stają się niestety coraz bardziej skomplikowane.

Teksty zamieszczane w miesięczniku to wykładnia ustawodawstwa z zakresu prawa pracy, polityki społecznej, zatrudnienia i ubezpieczeń, objaśniają przepisy już obowiązujące oraz intencje przyświecające ich wprowadzaniu; uczą, jak należy właściwie, tj. zgodnie z intencjami ich przestrzegać, wprowadzać w życie. Taka informacyjna i obiektywna formuła pisma sprawia, że zamieszczane w nim teksty, mimo że nie wywołują głośnych dyskusji, mają bardzo szeroki społeczny rezonans. Są bowiem przydatne nie tylko dla pracodawców, dla których „Służbę Pracowniczą” wymyślono, ale także dla pracowników, którzy stają się coraz większą grupą czytelniczą.

Siła miesięcznika, który nie jest już na rynku jedynym pismem poradniczym (choć chyba jedynym pilnującym, by łamy poświęcać artykułom, a nie reklamom) tkwi w konsekwentnym i rygorystycznym przestrzeganiu zasady rzeczowości, w starannym doborze najbardziej kompetentnych autorów, w trafnym rozpoznawaniu potrzeb Czytelników oraz w kojarzeniu tradycyjnej problematyki pisma z uwarunkowaniami gospodarczymi.

Dziś pismo staje przed nowym trudnym zadaniem: przybliżania Czytelnikom, oswajania ich i uczenia wspólnotowego prawa, a właściwie więcej – unijnego sposobu myślenia oraz artykułowania. Język prawniczy jest z założenia dość hermetyczny; język prawniczy transferowany z Brukseli jest w dwójnasób trudny, bowiem nie tylko wywodzi się z odmiennej kultury prawnej, ale wyrażany jest pierwotnie w obcym języku o trudnej do przełożenia na polski aparaturze pojęciowej.

Zespół redakcyjny:
Tomasz Jeziorański – redaktor naczelny
Łucja Ryll – sekretarz redakcji
Maria Włodarczyk – redaktor

Adres siedziby redakcji:
02-943 Warszawa,
ul. Limanowskiego 23

Adres do korespondencji:
00-513 Warszawa,
ul. Nowogrodzka 1/3/5

Kontakt:

Redaktor naczelny: tel. 022 380-51-40
email: tomasz.jezioranski@mpips.gov.pl

Sekretarz redakcji: tel. 022 380-51-42

Redaktor: tel. 022 380-51-41, fax 022 380-51-43
email: maria.wlodarczyk@mpips.gov.pl